Laurel – Colette

Lovely Colette pattern Laurel

Ik ga shoppen in Gent en ik breng mee… Colette-patroontjes! Ik ging langs bij De Stoffenkamer en deed dit heel doelgericht: geen stoffen kopen, alleen patronen. Als ge mijn stoffenkast zou zien, zou dat voor zich spreken. Van Colette had ik al 2 patronen: de Peony en de Macaron, waarvan ik heel content ben. De Peony maakte ik helemaal in’t begin van mijn “naaicarrière” en ons moe heeft mij toen heel hard moeten helpen: dat bovenstuk kwam niet mooi uit en er moesten enkele aanpassingen gedaan worden. In elk geval, wanneer ik in september aan naailessen start, hoop ik dit nog eens terug te proberen met hulp van de juf. De Macaron paste van de eerste keer purr-fect en heb ik ondertussen 2x gemaakt. De eerste keer maakte ik mijn voering te kort. En de tweede keer dacht ik dat ik het kleedje de eerste keer had ingekort, maar dat bleek dan toch niet te zijn… Enfin, ik maakte gewoon een te kort kleed. Dus ook dat hoop ik nog eens opnieuw te maken.

In elk geval, ik ben aan het afwijken. Ik heb dus een Laurel-kleedje gemaakt. Twee zelfs! De gewone versie, zonder prulletjes of extra’s. Waarom? Awel, less is more! In Antwerpen kocht ik onlangs een prachtig stofje van Froy&Dind, in de winkel zelf lagen daar enkele rollen stof: ideaal. Nu, die stof was nogal duur naar mijn goesting, dus besloot ik de Laurel eerst “in het klad” te maken. Er moest maar eens iets niet lukken en ik wilde mijn schoonste en nieuwste stofke niet kwijt. De kladversie werd een wit kleed met een soort van kant-maar-geen-kant als bovenlaag. Afgaande op de matentabel van Colette, koos ik voor iets tussen maat 0 en 2: 0 voor mijn bovenste stuk en overgaand op 2 naar de heupen toe. De schouders, mouwen en het borststuk pasten prima, maar voor mij liep dat toch wat breed uit vanaf mijn middel. Ik heb dus gewoon mijn naadwaarde vanaf dat punt vergroot (serieus vergroot), dus geen al te grote veranderingen. Misschien is het eindresultaat door de stofkeuze nogal communie-achtig, maar mits gepaste accessoires toch te doen, hé!? En natuurlijk moest het liefste meneertje mee op de foto. Hij vond vooral mijn ketting mooi, zo bleek.

De échte-Froy&Dind-versie kon dus van start gaan. Eerst tekende ik opnieuw mijn patroon, dit keer volledig in maat 0. Het enige wat ik behield was de lengte van maatje 2 – nog altijd boven de knie, maar oké om mee te gaan werken. Ook dit keer heb ik de jurk nog wat extra versmald, om er toch wat extra model in te brengen. Omdat het zo’n dun katoen is, heb ik de jurk voorzien van een donkerblauwe voering. In de werkbeschrijving van Colette gaan ze te werk met bias voor de halsrand en de mouwen maar omdat ik daar 0,0 ervaring mee heb, besloot ik dat maar achterwege te laten en een kleedje te maken op de manier die ik kende. Ik maakte gewoon heel het kleedje ook in de voeringstof, en zette ze dan “ineen” aan de hals. De blinde rits ging erin, de voering werd netjes vastgezet en ziehier: mijn Laurel-ervaring is een feit. Op de website van Colette staan nog een heel aantal extra’s, dus de volgende versies zullen “speciallekes” worden!

1-Naaiprojectjes2

Advertenties

Een gedachte over “Laurel – Colette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s