Laurel – Colette

Lovely Colette pattern Laurel

Ik ga shoppen in Gent en ik breng mee… Colette-patroontjes! Ik ging langs bij De Stoffenkamer en deed dit heel doelgericht: geen stoffen kopen, alleen patronen. Als ge mijn stoffenkast zou zien, zou dat voor zich spreken. Van Colette had ik al 2 patronen: de Peony en de Macaron, waarvan ik heel content ben. De Peony maakte ik helemaal in’t begin van mijn “naaicarrière” en ons moe heeft mij toen heel hard moeten helpen: dat bovenstuk kwam niet mooi uit en er moesten enkele aanpassingen gedaan worden. In elk geval, wanneer ik in september aan naailessen start, hoop ik dit nog eens terug te proberen met hulp van de juf. De Macaron paste van de eerste keer purr-fect en heb ik ondertussen 2x gemaakt. De eerste keer maakte ik mijn voering te kort. En de tweede keer dacht ik dat ik het kleedje de eerste keer had ingekort, maar dat bleek dan toch niet te zijn… Enfin, ik maakte gewoon een te kort kleed. Dus ook dat hoop ik nog eens opnieuw te maken.

In elk geval, ik ben aan het afwijken. Ik heb dus een Laurel-kleedje gemaakt. Twee zelfs! De gewone versie, zonder prulletjes of extra’s. Waarom? Awel, less is more! In Antwerpen kocht ik onlangs een prachtig stofje van Froy&Dind, in de winkel zelf lagen daar enkele rollen stof: ideaal. Nu, die stof was nogal duur naar mijn goesting, dus besloot ik de Laurel eerst “in het klad” te maken. Er moest maar eens iets niet lukken en ik wilde mijn schoonste en nieuwste stofke niet kwijt. De kladversie werd een wit kleed met een soort van kant-maar-geen-kant als bovenlaag. Afgaande op de matentabel van Colette, koos ik voor iets tussen maat 0 en 2: 0 voor mijn bovenste stuk en overgaand op 2 naar de heupen toe. De schouders, mouwen en het borststuk pasten prima, maar voor mij liep dat toch wat breed uit vanaf mijn middel. Ik heb dus gewoon mijn naadwaarde vanaf dat punt vergroot (serieus vergroot), dus geen al te grote veranderingen. Misschien is het eindresultaat door de stofkeuze nogal communie-achtig, maar mits gepaste accessoires toch te doen, hé!? En natuurlijk moest het liefste meneertje mee op de foto. Hij vond vooral mijn ketting mooi, zo bleek.

De échte-Froy&Dind-versie kon dus van start gaan. Eerst tekende ik opnieuw mijn patroon, dit keer volledig in maat 0. Het enige wat ik behield was de lengte van maatje 2 – nog altijd boven de knie, maar oké om mee te gaan werken. Ook dit keer heb ik de jurk nog wat extra versmald, om er toch wat extra model in te brengen. Omdat het zo’n dun katoen is, heb ik de jurk voorzien van een donkerblauwe voering. In de werkbeschrijving van Colette gaan ze te werk met bias voor de halsrand en de mouwen maar omdat ik daar 0,0 ervaring mee heb, besloot ik dat maar achterwege te laten en een kleedje te maken op de manier die ik kende. Ik maakte gewoon heel het kleedje ook in de voeringstof, en zette ze dan “ineen” aan de hals. De blinde rits ging erin, de voering werd netjes vastgezet en ziehier: mijn Laurel-ervaring is een feit. Op de website van Colette staan nog een heel aantal extra’s, dus de volgende versies zullen “speciallekes” worden!

1-Naaiprojectjes2

Ida & Leonie

Mijn tas: eerste pogingen

Enkele maanden geleden kocht ik de nieuwe “La Maison Victor“. Hierover binnenkort een post. In het magazine zat een bon voor het boek “Mijn tas“, dus natuurlijk kwam ik de Standaard Boekhandel buiten met een LMV én een nieuw naaiboek… Ochja, that’s me, zeker.

Vriendinnen van me kenden het boek ook, dus we besloten op een zaterdag eens samen te komen en samen de Ida-tas te maken. Om 13h ongeveer gingen we van start en de instructies waren heel duidelijk. In het boek gebruikt men foto’s en duidelijke omschrijvingen waardoor je eigenlijk al moeite moet doen om echt grote fouten te maken. Omdat we nog kabas-leken zijn, was het een tamelijk tijdrovend project. Pas om half 10 waren we helemaal klaar. Maar we waren alle drie héél content met het resultaat. Het stofje dat ik gebruikte zal bij velen gekend zijn, het komt van Veritas. Wat ik zou wijzigen als ik de tas nog eens maak, is de lengte van de tassenband. Ik krijg de tas nu eigenlijk niet over mijn schouder, dus volgende keer maak ik de band wat langer.

Enkele weken terug vond ik bij de verkoop in Kessel-Lo bij Bambiblauw een leuk, stevig, geel-wit-groen stofje. Bij Pauli in Leuven kocht ik een tijdje geleden al nepleder. Niet omdat ik dat supermooi vond, wel omdat ik dat eens wilde testen om een handtasje mee te maken. Dit was spijtig genoeg geen groot succes, de vlieseline wilde niet kleven op de achterzijde, waardoor het dus niet echt een stevige “sakosj” werd. Mijn witte tassenband werd ondertussen verwerkt in de Ida-tas, waardoor ik alleen nog beige had klaarliggen. Goed genoeg om eens te testen. Ook met de boekentassluiting had ik nog nooit gewerkt, dus het werd officieel een eerstekeer-tasje. Uiteindelijk is het toch nog een draagbare tas geworden én heb ik er weer vanalles uit geleerd. Het leven kan toch mooi zijn, hé!

De foto’s waren geen groot succes, binnenkort post ik er nieuwe en duidelijkere. Maar voorlopig zullen we het hiermee moeten doen!

1-2014-07-301

1-2014-07-30

Keep calm – it’s pyjama day

Pyjama voor grote jongens

Een héle tijd geleden, ging ik langs bij Den Depot in Heist-op-den-Berg: een prachtig stoffenwinkeltje mét naaicafé en supervriendelijke service. Mijn zus ging mee en koos een tricot’ke dat ze mooi vond voor haar kleine prins. Een paar maanden later, raapte ik mijn moed bij elkaar en begon aan een pyjama. Moed? Waarom, voor ne pyjama? Ja: ik werk niet graag met kamsnaps/drukknopen in tricot dus ik ging voor een enveloppehalsje. Ooit nog eens geprobeerd en grandioos misgelopen omdat mijn boordstof niet de juiste afmetingen had. Dus met een héél klein hartje, probeerde ik het nog eens.

Een patroon voor een T-shirt met enveloppehals vond ik gratis online bij De Droomfabriek. Ik ging voor maatje 80, iets te groot maar ne pyjama moet comfy zitten, niewaar. En het toffe aan kleine kindjes: die groeien daar wel in. Het patroontje nam ik volledig over, alleen besloot ik toch een shirtje te maken met korte mouwen. Op deze blog had ik al eens boordstof aan korte mouwen gezien. Mooi, en een leuk extra accentje. Ik heb labels (hierover komt binnenkort een blog-bericht: stay tuned!), maar besloot er toch maar geen in het shirt te plaatsen. Wie weet kriebelt dat net op zijn ruggetje en dat is het niet waard, hé.

Voor het broekje gebruikte ik een patroon van Brindille and Twig. Prachtige patronen in PDF, supergemakkelijk en mét foto-tutorials. Meer kunt ge niet willen, hé. Er lag nog een mooi oranje tricot in mijn kast, ideaal bij zijn shirt. Ik vertrok van het patroon van het korte broekje, maar voor de pyjama besloot ik de zakjes weg te laten. Omdat Toon nogal een smal meneertje is, nam ik maat 80 voor de broek zelf en een maatje kleiner voor de boordstof. Hier kan u wél mijn label in al zijn glorie aanschouwen. Nu hopen dat hij slaapt als een roosje in zijn toch-wel-goed-gelukte pyjama.

 

1-Naaiprojectjes

 

Organising sewing patterns

Pattern organising 101

Eén van mijn grootste uitdagingen bij het naaien: alles op orde houden. Telkens wanneer ik een project heb afgerond, zorg ik dat mijn zolderke weer helemaal proper is. Alles netjes in de kast, mijn machines netjes afkuisen en daarna overal goed stofzuigen. Vooral sinds ik mijn overlock heb is dat echt nodig, daar komen veel “plushkes” vanaf. Het moeilijkste was het organiseren van mijn patronen. In het begin dacht ik “no problemo”, ik stop die in van die plastic mapjes en dan in een ringmap et voilà! Geen strak plan, want wanneer mijn patronen begonnen te vermeerderen, schoof er al eens iets uit zo’n mapje en het zag er gewoon niet netjes en overzichtelijk uit. Ziehier mijn oplossing:

Ik bestelde bij Hema C4 enveloppen (dat is eigenlijk gewoon om papier van A4-formaat in te krijgen). Ik kocht 100 enveloppen voor net geen 20 euro, dus dat viel heel goed mee. Natuurlijk heb ik er nog een heel aantal over nu, maar da’s goed voor wanneer er nog patroontjes bijkomen.
Ik vind mijn handschrift niet mooi genoeg, dus besloot in Word labels te maken met een foto (10×6,5 cm), naam, maat en eventueel meer info. Hier is het documentje dat ik gebruikt heb, met 2 voorbeeldjes in. Een paar uurtjes werk voor al mijn patronen, maar zooooooo de moeite! Na alles schoon uit te snijden en mooi met een washi-tape af te werken, was ik natuurlijk zeer blij met het resultaat.

Patronen

 

Baby madness

Baby blankets and towels

Sinds Toon er is, ben ik helemaal zot van spulletjes maken voor baby’s. Wanneer er in onze vriendengroep een boeleke bijkomt, kan ik het niet laten een zelfgemaakt item cadeau te doen.
Dekentjes zitten bij mijn favorieten: mooi, gemakkelijk en komt altijd van pas. Op deze website vond ik een makkelijke en duidelijke tutorial over hoe dat precies in zijn werk gaat. Ondertussen maakte ik er al heel wat in alle maten en kleuren. Aan de ene kant een katoentje en aan de andere een fleece’ke. Ik vind het het mooist met paspel, maar da’s ieders persoonlijke mening natuurlijk.

1-100D31002

De dag waarop Toon geboren is, was ik in Eindhoven op de stoffenmarkt. De dag erop zou ik op bezoek gaan en natuurlijk kon ik het niet laten die avond nog snel iets ineen te steken. Het werd een handdoek-cape met een superleuk volkswagenkatoentje! Deze site legt alle stapjes duidelijk uit om tot een mooi resultaat te komen.

2-100D31004

To flock or not to flock

Flock and a bow tie

Vorig jaar was mijn zus op dit moment hoogzwanger. Ik natuurlijk allerlei dingen aan’t zoeken die ik zou kunnen maken voor mijn toekomstige metekindje. In de Banier vond ik goede, kwalitatieve en betaalbare body’kes. Op internet zag ik al een paar keer een flock-project verschijnen en ik vond dat er nog wel plezant uitzien. Tekenen is niet mijn sterkste kant, dus ik zocht eerst twee simpele tekeningen online. Daarna werden deze netjes uit de flockstof geknipt et voilà…! Netjes opgestreken en dat zag er nog superschattig uit ook, yes.

Nu, ik kende totaal niets van kindermaten en dacht dat ik bodykes gemaakt had die hij direct zou aankunnen… Niet dus. Ochja, het geluk bij baby’s is dat ze er wel ingroeien. Ondertussen hebben ze goed dienst gedaan en raakt hij er zelfs al niet meer in.

1-100D3100

Nothing new

Well hello there

Sommigen onder jullie weten wel van mijn vorige blog. Maar ik was daar dus echt niet content van en ik heb dus besloten iets nieuws te maken. Na veel gevloek en gepuzzel (ik ben niet thuis in html-codes en ict-dingskes), begint het hier toch al een beetje degelijk uit te zien. Maar bon, wat ik eigenlijk wilde zeggen: de mensen die mijn vorige blog “volgden”, zullen hier een paar berichten zien herverschijnen. Waarom? Ah, omdat ik best fier ben op een paar dingen die ik gemaakt heb, dus dan mogen die gerust gezien worden, niewaar!

Ik weet wat sommigen denken: “amai, die heeft te veel tijd”, maar dat is spijtig genoeg niet zo. Als leerkracht heb ik inderdaad tamelijk veel vakantie waaronder ik extra creatief probeer te zijn. Vanaf september ga ik naailessen volgen op maandagavond. Veel tijd schiet er helaas niet over tijdens lesweken, maar ik heb toch besloten om me in te schrijven. Als ik dat nu niet doe, komt het er nooit van.

Hier is in elk geval mijn eerste “post”: de bapron-slab. Het is ondertussen al meer dan een jaar geleden dat ik deze gemaakt heb, maar dat maakt niets uit. Mijn zus vond ze heel handig wanneer Toon fruitpapjes moest beginnen eten, want hij kon die niet naar boven trekken en dus ook niet (te hard) smodderen. Wanneer hij wat groter is, ga ik er ook ééntje maken in een maatje groter, maar dan in een dun tafelzeiltje. Als hij dan wil knutselen, kan hij een tof schortje aantrekken.
Het patroontje kocht ik op deze website. Het is een PDF-patroon waarin de stappen heel duidelijk beschreven staan. Ik had ze moeten strijken voor ik foto’s nam… Helaas!

Bapron